Sections

WincentyWiki:Ephemerides/5 czerwiec

1857: Superior Generalny, Jan Baptysta Etienne wypływa statkiem z Nantes do Lizbony, na zaproszenie cesarzowej-wdowy Brazylii, ciotki króla Portugalii w celu uzgodnienia szczegółów instalacji Sióstr Miłosierdzia w królestwie. W połowie ubiegłego stulecia, utworzona w 1736 rozwijająca sie z sukcesem prowincja misjonarska, została zredukowana do osoby wizytatora w wyniku dekretu z 1838 rozwiązującego wszystkie zgromadzenia zakonne w Portugalii. W 1856 kraj wyniszczyła epidemia cholery. Ciotka króla zwróciła się o pomoc do Sióstr Miłosierdzia. Superior Generalny wyraził zgodę, ale ze swej strony poprosił czy wraz z Szarytkami powrócić mogą Misjonarze. Edykt królewski wyraźnie zatwierdził restaurację małej Wspólnoty na obu brzegach Tagu. Ks. Etienne przybył aby ustalić szczegóły praktyczne rządowego rozporządzenia.

1870: Beyoglu (dawniej Pera), dzielnica Konstantynopolu zostaje strawiona przez pożar.Zniszczone zostało 5 tysięcy budynków. 40 tysięcy ludzi pozostało bez dobytku i dachu nad głową. W szpitalu austriackim obsługiwanym przez Szarytki pozostała tylko siostra Kurth, która nie potrafiła zostawić ciężko chorych pacjentów. Na dole, w płonącej kaplicy zostało ciborium w tabernakulum. Po wygaśnięciu ognia znaleziono nieżywą siostrę trzymającą na sercu puszkę, z której wysypywały się komunikanty. Miała 29 lat.

1922: Matka Inchelin została wybrana Przełożoną Generalną. Przed swoim generalatem zajmowała się formacją powołaniową i duchową Sióstr Miłosierdzia i otwierałą sie na współpracę pomiędzy różnymi zgromadzeniami zakonnymi oraz ze świeckimi pielęgniarkami. W Saint-Joseph, gdzie wróciła po swojej kadencji, przyjmowała zakonnice ze wszystkich zgromadzeń oraz świeckie studentki na specjalne kursy utworzon dla wielu Siostr przygotowujących sie do Służby Ubogim. Dla Sióstr Miłosierdzia zredagowała podręcznik opieki na chorymi w szpitalach i hospicjach. Przez wiele pokoleń przetrwały jej wskażówki dotyczące umiłowania Reguł Wspólnych i Zgromadzenia. W Lourdes utworzyłą Unię Zakonnych Szpitalników, która z czasem rozrosłą się na cały Kościół POwszechny.

1939: W Hebo (dolina Aligide, Erytrea), miejscu śmierci przyszłego Świętego, w towarzystwie dwóch lekarzy i otoczeniu wielu duchownych, w tym naszego konfratra ks. Walentyna Ferrando d'Adigrat, biskup Ludwik Marinoni, Wikariusz Apostolski Erytrei rozpoznał szczątki Justyna de Jacobis.

1947: XX Przełożonym Generalnym zostaje wybrany ks. Wilhelm Slattery. Do Zgromadzenia wstąpił 10 czerwca 1913 w Princeton, New Jersey, w Prowincji Wschodniej USA. Został pierwszym nie-francuzem Przełożonym Generalnym. W czasie jego generalatu Siostrami Miłosierdzia kierowały matka Lepicard a następnie matka Blanchot, a dyrektorami generalnymi byli ks. Castelin i Jamet.