Sections

WincentyWiki:Ephemerides/20 maj

1906: Na prośbę księcia Ghika, w Bukareszcie, Rumunia, powstaje dom Sióstr Miłosierdzia, w którym osiadają siostra Pucci i dwie inne. Wkrótce powstają też inne dzieła: sierociniec i szwalnia w Cioplea oraz przychodnia w Jassy. W czasie wojny bałkańskiej siostry opiekowały się amubulatoriami i pielęgnowały chorych na tyfus i cholerę. I wojna światowa zmusiła Szarytki do schronienia się w Odessie. Cztery siostry zachorowały na tyfus, a dwie z nich zmarły. Po śmierci siostry Pucci, w opinii świętości dom w Bukareszcie rozrósł się. Z sanatorium wyrósł szpital. W 1919 Siostry Miłosierdzia, wspierane przez francuską armię Dunaju przeprowadziły akcję dożywiania dzieci "kropla mleka". Dzięki niej ponad dwa tysiace niemowląt nie zmarło z głodu. W 1940, w czasie II wojny światowej powstały nowe wyzwania: 200 rannych, głównie z odmrożeniami (z powodu temperatur dochodzących do -28C, -40C) uchodźców i uciekinierów. W 1947 w postulacie było 10 sióstr. Lecz w 1949, wszystkie dzieła Zgromadzenia zostały znacjonalizowane przez władze komunistyczne. Szarytki zmuszone zostały do opuszczenia domu.

1929: W Paryżu zmarł ks. Jan Józef Baros. Jego życie to przykład jak Opatrzność zostaje wykorzystana do nakierwoania duszy na powołanie, do którego zostałą przeznaczona. Ochrzczony w czerwcu 1856, w kośćiele św. Ludwika w Grenoble, tym samym co Franciszek Regis Clet. Święcenia kapłańskie otrzymał 11 czerwca 1881. Był profesorem w Notre-Dame w Grenoble, a następnie wikarym w kościele św. Ludwika. Po śmierci ukochanje siostry zaczął myśleć o życiu zakonnym - wśró Kartuzów. Lecz ich surowy tryb życia był zbyt wymagający dla jego wątłego zdrowia. Ostatecznie wpływ Franciszka Regis Clet'a, który będzie beatyfikowany w 1900, doprowadził w 1895 jego krajana do św. Wincentego. Ostatnie 29 lat życia spędził w Domu Macierzystym, gdzie przede wszystkim był jednym z kapelanów przy rue du Bac. Jego rzadka roztropność i mądra dyskrecja ożywiana apostolską czułością uczyniły z niego uznanego Ojca Duchownego. Obecność ponad 400 Szarytek na jego pogrzebie to świadectwo jego ciężkiej pracy, ukrytej lecz rzeczywistej, wykonanej przez niego. Przez pięć lat był Dyrektorem Arcybractwa Świętej Agonii. Następnie był odpowiedzialny za dzieła błogosławionego Perboyre'a, a w 1923, silnie wpierany przez Przełożonego Generalnego, ks. Verdier'a założył Biuletyn Misyjny.

1990: Jan Paweł II beatyfikował Piotra Jerzego Frassati'ego. Urodził się w Turynie w Wielką Sobotę, 6 kwietnia 1901. Jego rodzice to Alfred Frassati, założyciel gazety "La Stampa" i Adelajda Ametis, uznana malarka. W 1918 Frassati przystąpił do Stowarzyszenia św. Wincentego a Paulo, jednocześnie decydując się na rozpoczęcie studiów górniczych, w celu, jak mówił "lepszego służenia Chrystusowi wśród górników". W czerwcu 1925 zachorował na poliomyelitis. Zmarł w Turynie 4 lipca 1925. Tysiace mieszkańców Turynu, znając jego siedem lat służby ubogim, stało na ulicach przez któe poruszał się kondukt żałobny. Proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 1932.