Sections

List Przełożonego Generalnego na Adwent 2009

List Przełożonego Generalnego na Adwent 2009


Kuria Generalna, Rzym
Adwent 2009

Do wszystkich członków Rodziny Wincentyńskiej
Drodzy Siostry i Bracia,
Łaska i pokój Pana Naszego Jezusa Chrystusa niech wypełnią Wasze serca teraz i na zawsze!


W czasie, gdy byłem Dyrektorem Seminarium internum w Panamie i jednocześnie proboszczem parafii, na terenie której znajdowało się Seminarium internum, razem ze Współbratem opracowaliśmy specjalny program na czas Adwentu z intencją oczyszczenia znaczenia świąt Bożego Narodzenia. Chodziło o kampanię przeciwko postaci takiej jak Dziadek Mróz, na korzyść Dzieciątka Jezus. Prowadziliśmy tę kampanię podczas całego okresu Adwentu myśląc o działaniu symbolicznym, aby oczyścić znaczenie świąt Bożego Narodzenia w czasie obrzędu pokuty, w wigilię Bożego Narodzenia.

Mnie i mojego konfratra, do tej duszpasterskiej akcji skłoniło stwierdzenie subtelnej zmiany, jaka dokonała się w naszym środowisku zaangażowania duszpasterskiego. Na początku, kiedy przyjechałem do Panamy, doświadczenie świąt Bożego Narodzenia skupiało się zawsze na Narodzeniu Dzieciątka Jezus. Wcielenie Boga w naszą ludzkość miało akcent czysto religijny. Z biegiem lat i pod wpływem możnej techniki komercjalizacji (marketing), idea Bożego Narodzenia zaczęła być powoli zastępowana, przez obrazy komercyjne, z postacią Dziadka Mroza we wszystkich sklepach. Ofiarowano go ludziom w prezencie, aby był umieszczony, jako dekoracja świąteczna Bożego Narodzenia w ich rodzinach, przy wejściu do domów. Przykro było patrzeć, jak na sposób bardzo subtelny i przemyślny, prawdziwe znaczenie Bożego Narodzenia było zastępowane przez usilne nakłanianie osób do wejścia w społeczeństwo konsumpcyjne.

W szczególny sposób, podczas tego ważnego czasu liturgicznego naszej wiary chrześcijańskiej, chciałbym zwrócić uwagę na święto Bożego Narodzenia, jako czasu przywrócenia prawdziwego znaczenia Bożego Narodzenia i oczyszczenia naszych postaw, co do naszej tożsamości, podczas tego ważnego czasu liturgicznego naszej wiary chrześcijańskiej. Chodzi o narodziny Boga w naszym życiu poprzez osobę Dzieciątka Bożego, Jezusa; jest to tak bardzo ważny aspekt w duchowości świętego Wincentego a Paulo: Bóg, który przyjął ludzkie ciało, który zjednoczył się z ludzkością, żebyśmy stali się jak Bóg w naszych wzajemnych relacjach a szczególnie z ubogimi.

Chciałbym, żebyśmy w czasie Adwentu pomyśleli i rozważyli bardzo ważny i szczególny aspekt świąt Bożego Narodzenia; by zrozumieć narodzenie Naszego Pana Jezusa, jako wejście w świat pokoju i harmonii. Jest On Księciem Pokoju, jak o tym rozważamy w Piśmie Świętym, podczas Adwentu i Bożego Narodzenia. Aktualna sytuacja świata, w którym żyjemy, przynagliła mnie do pogłębienia tematu pokoju i pragnienia, abyśmy jeszcze bardziej go rozważyli.

Obserwujemy wokół nas, w każdej części globu, sytuacje destrukcyjne, wojny między narodami, przemoc między ludźmi, przemoc gangów w dzielnicach jak również w różnych środowiskach ludzi i w rodzinach. W tym klimacie przemocy w świecie, w którym żyjemy, istnieje poszukiwanie, walka, troska, aby żyć w większym bezpieczeństwie. Zdarza się często, że usiłujemy osiągnąć « bezpieczeństwo » produkując więcej uzbrojenia i większą możliwość zniszczenia nieprzyjaciela. Zapewnienie bezpieczeństwa tym sposobem będzie rodziło jeszcze większy niepokój. To nie jest bezpieczeństwo.

Wiele osób stwierdza, że od wydarzenia 11 września w Stanach Zjednoczonych, żyjemy w świecie, który poszukuje swojego własnego bezpieczeństwa do tego stopnia, że staliśmy się nieświadomi lub także obojętni na zagwarantowanie prawdziwego pokoju dla tych, którzy znajdują się poza naszym gronem. Pragniemy bezpieczeństwa dla naszych bliskich, zamykając się w nas samych. Chcemy przybliżyć się do tego, kto jest znany i także do tego, kogo uznajemy za przychylnego, trwając w iluzji bezpieczeństwa.

Postawa konsumpcyjna, która się wślizga we wszystkie poziomy naszej globalnej wioski, została zaakcentowana w okresie Bożego Narodzenia. Jesteśmy zobowiązani do podjęcia wyzwania, aby zwrócić się do Księcia Pokoju, który poprzez głoszenie Królestwa swego Ojca, zaprasza nas do przyjęcia postaw prowadzących do prawdziwej harmonii i dobrych relacji między wszystkimi narodami.

Chciałbym zaproponować konkretny punkt do naszej refleksji, dotyczący promocji pokoju i harmonii w świecie, która objawia się przede wszystkim poprzez konkretną troskę o potrzeby innych.

Z racji obchodów 350 rocznicy śmierci świętej Ludwiki i świętego Wincentego w 2010 roku, międzynarodowi odpowiedzialni Rodziny Wincentyńskiej powołali Komitet projektów, aby promować specyficzną inicjatywę na korzyść najuboższych z ubogich, inicjatywę, która włączyłaby wszystkie gałęzie Rodziny Wincentyńskiej. Pomiędzy możliwościami, które zostały zaproponowane, odpowiedzialni dokonali wyboru projektu pilotażowego w dziedzinie mikrokredytu na Haiti. Projekt mikrokredytu połączony z programami edukacyjnymi i służbami socjalnymi, okazał się skutecznym narzędziem do poprawy warunków wielu osób żyjących w ubóstwie. Przewiduje się, że taki projekt pilotażowy mógłby służyć jako model do zastosowania w innych miejscach.

Zachęcam każdego z nas podczas tego okresu Bożego Narodzenia, szczególnie, gdy zamierzamy ofiarować innym jakąś rzecz, jako prezent, aby to uczynić w sposób zrywający z postawami konsumenta, które są często głęboko zakorzenione w naszym życiu; z postawami, których być może nie jesteśmy całkowicie świadomi, a które mogą często prowadzić do typów zachowań różnicujących na tych, którzy posiadają i tych, którzy nie posiadają a takie postawy, zamiast promowania harmonii pomiędzy ludźmi, stają się przyczynami podziałów. Są to takie negatywne postawy doprowadzające do skrajności; rodzą one przemoc i destrukcję, widoczną w dzisiejszym świecie. W większości przypadków, przemoc rodzi się z faktu, iż ludzie nie mogą zapewnić sobie podstawowych potrzeb i wpadają w pułapkę przemocy, myśląc, że zapewniają sobie lepsze życie.

Jako Rodzina Wincentyńska, w czasie tegorocznego Adwentu pomyślmy o zmianie postawy, aby przejść z uległości społeczeństwu konsumpcyjnemu do daru z nas samych albo o innego rodzaju darze ofiarowanym dla tych, którzy są w potrzebie. Będzie to konkretny sposób wspierania harmonii i pokoju.

Drugi punkt jaki poddaję dla refleksji, dotyczy promocji pokoju. W dniach poprzedzających Adwent, Międzynarodowa Rada Pax Christi, zwróciła się z prośbą o złożenie wizyty w naszej Kurii w Rzymie. Stworzyliśmy serdeczne i korzystne warunki dialogu i przyjęcia Międzynarodowej Rady Pax Christi. Na tym spotkaniu obecny był jeden z moich Asystentów, jedna z Sióstr Miłosierdzia, pracująca w Kurii i Współbrat, który jest bardzo zaangażowany w działalność Organizacji Sprawiedliwość i Pokój, w których jako Międzynarodowa Rodzina Wincentyńska chcemy uczestniczyć i je promować. Myślę, że dobrze będzie rozważyć możliwość bycia w łączności z ruchem międzynarodowym, takim jak Pax Christi.

Pax Christi, powstał pod koniec drugiej wojny światowej, kiedy to grupa osób narodowości francuskiej i niemieckiej spotkała się, aby razem się modlić, dążyć do pojednania i pracować, by od nowa rozpocząć życie w pokoju, po latach bolesnych konfliktów. Ten sam duch inspiruje również dzisiaj Ruch Międzynarodowy Pax Christi gromadząc zwyczajne osoby pochodzące z różnych środowisk i kultur, które rozważają i działają, wychodząc od wizji podstawowej pokoju, pojednania i sprawiedliwości dla wszystkich. W świecie zakłóconym przemocą, terroryzmem, wzrastającą nierównością i brakiem bezpieczeństwa na szczeblu światowym, wizja ta jest konieczna jak nigdy dotąd.

Mając na uwadze waszą osobistą refleksję, pozwólcie, że nieco więcej podzielę się z wami na temat Pax Christi. Pax Christi jest zgrupowaniem katolickim, światowym, dla pokoju. Pewne organizmy członków sieci Pax Christi rozwinęły się począwszy od różnorodnych źródeł i znane są pod różnymi nazwami. Jednak wszyscy dzielą przekonanie, że pokój jest możliwy, że błędne koła przemocy i niesprawiedliwości mogą byś zerwane. Jako grupa opierająca się na wierze, Międzynarodowy Ruch Pax Christi stara się o oddziaływanie przemieniające, czyniąc z religii siłę bez niedomówień, siłę dla pokoju i sprawiedliwości.

Pax Christi, jest grupą katolicką z pochodzenia i tradycji. Jest mocno zaangażowana we współpracę z innymi tradycjami religijnymi i z tymi wszystkimi, których łączą te same cele.Wysiłek na rzecz pokoju zakłada pracę przeciwko przemocy i dlatego Ruch Międzynarodowy Pax Christi poszukuje podstawowych przyczyn przemocy. Przyznaje pierwszeństwo środkom bez przemocy, aby rozwiązać konflikty i wzmocnić fundamenty społeczeństwa pokojowego: prawa człowieka, demokrację i państwo prawa. Pax Christi sprzyja wychowaniu do pokoju, pracy z młodzieżą, formacji w dziedzinie promocji dla pokoju, mediacji i działaniu bez przemocy. Jego celem jest działanie na rzecz budowania kultury pokoju i pomagania osobom w ich podążaniu ku pojednaniu i następnie ku nadziei.

Co my możemy uczynić ? Proponuję moi Bracia i Siostry, żebyśmy jako Rodzina Wincentyńska, znajdowali w naszym codziennym życiu i w naszej posłudze ubogim środki, pomagające pogłębić nasze zaangażowanie na rzecz sprawiedliwości i pokoju. Wiem, że to już czynimy, lecz obchodzenie świąt Bożego Narodzenia daje nam szczególną okazję do odnowienia naszej odpowiedzi. Powinno być to pierwsze zaangażowanie każdej osoby, żyjącej charyzmatem świętego Wincentego, który tak bardzo poszukiwał harmonii i pokoju, szczególnie dla ubogich, często ofiar przemocy, destrukcji i wojny. Możemy wspierać pracę Ruchu Pax Christi przez nasze własne działanie, modlitwę i publikacje, tak jak to uczyniłem poprzez ten list na Adwent. Ruch Międzynarodowy Pax Christi chętnie przyjmuje pomoc finansową dla swoich wysiłków, aby wykorzenić przemoc i jeśli to konieczne w naszym świecie dzisiaj, ożywić kulturę pokoju.

Moi Bracia i moje Siostry, biorąc pod uwagę, że rozpoczynamy czas Adwentu, rozważając prawdziwe znaczenie Bożego Narodzenia, wejdźmy w ten czas będąc promotorami pokoju, szczególnie w społeczeństwie niosącym przemoc, w społeczeństwie, które jest często prowokowane przez świat egoistyczny, materialistyczny, poddany konsumpcji, który rodzi raczej podział niż harmonię. Rozważajmy prawdziwe znaczenie Bożego Narodzenia, narodzenie Naszego Pana Jezusa i odrzućmy od siebie inne obrazy, stworzone przez ten świat. Mają one na celu usatysfakcjonowanie naszych własnych, osobistych i materialnych potrzeb i które odwracają nas od troski, jaką winniśmy okazywać innym.

Jako Rodzina Wincentyńska połączmy osoby z różnych środowisk i kultur oraz działajmy, rozpoczynając od naszej wspólnej wizji pokoju, pojednania i sprawiedliwości dla wszystkich. Zawarta jest ona w sercu naszej duchowości.

Jak mówił o tym święty Wincenty a Paulo: «Proście Bożą dobroć, by obdarzyła Zgromadzenie duchem jedności, ponieważ jesteśmy ustanowieni, aby pojednać dusze z Bogiem i ludzi z ludźmi» (Coste XI, p.6)

Wasz brat w św. Wincentym,

[--] G. Gregory Gay CM

Przełożony Generalny