Sections

Knapik Wacław

WaclawKnapik.jpg

Wacław Tomasz Knapik urodził się w Piekarach Śląskich 3 marca 1897 r. z rodziców: Karola i Joanny z d. Sikora. Do szkoły podstawowej uczęszczał w Piekarach Śl. (niem. Piekar), które wówczas znajdowały się w zaborze pruskim. W szkole językiem wykładowym był niemiecki.

Z powodów patriotycznych, chcąc zapewnić mu polskie wykształcenie, rodzice wysłali 14-letniego Wacka w 1911 do Krakowa, do Małego Seminarium Księży Misjonarzy na Nowej Wsi, w którym przebywał do wybuchu I wojny światowej w 1914. 25 listopada 1915. wstąpił do Zgromadzenia Misji z chęcią zostania kapłanem. Po ukończeniu liceum w Krakowie 12 czerwca 1919 zdał maturę państwową, a następnie podjął studia filozoficzno-teologiczne w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy w Krakowie, na Stradomiu, który to Instytut był już wówczas szkołą wyższą na prawach państwowych. 29 czerwca 1922 z rąk ks. bpa Adama Stefana Sapiehy otrzymał święcenia kapłańskie w Katedrze Wawelskiej. Po święceniach przełożeni wysłali go do Francji na dalsze studia teologiczne. W Strasburgu, 9 listopada 1923, uzyskał licencjat z teologii i rozpoczął studia doktoranckie.

W latach 1925-1928 pełnił funkcję sekretarza generalnego Misji Polskiej w Paryżu, której rektorem był ks. Wilhelm Szymbor CM. W 1928 został przeniesiony do Lyonu, gdzie pracował jako misjonarz. Do jego obowiązków należała opieka duszpasterska i misyjna wśród polskich imigrantów i Polonii we Francji. Z Lyonu, w którym przebywał do 1937, regularnie wyjeżdżał do innych miejscowości, skupisk polskich emigrantów. Od 1938, przez cały okres II wojny światowej przebywał w Beaulieu nad Loarą gdzie był duszpasterzem trzech, odległych od siebie o 4-5km polskich parafii. W 1952 został mianowany superiorem Domu Galijskiego Prowincji Polski Zgromadzenia Misji w Courbevoie we Francji. Pełnił tę funkcję do 1955.

W 1955 został powołany na stanowisko Asystenta Generalnego Przełożonego Generalnego w domu macierzystym Zgromadzenia w Paryżu. W tym czasie Kuria Generalna została przeniesiona z Paryża do Rzymu. Urząd ten pełnił do 1963 r. W ostatnim roku swego urzędowania, po przeniesieniu Kurii, pracował już w Wiecznym Mieście.

W 1963 powrócił do Polski i zamieszkał w domu prowincjalnym na Stradomiu w Krakowie. Tutaj aktywnie udzielał się jako lektor języka francuskiego w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy oraz jako spowiednik kleryków misjonarskich, w seminariach diecezjalnych krakowskim i częstochowskim oraz Sióstr Miłosierdzia. Dopiero postępująca choroba serca zmusiła ks Wacława do zaprzestania tych obowiązków w ostatnich pięciu latach życia. O śmierci mówił z całym spokojem i przygotował się na spotkanie z Bogiem. Zmarł 2 kwietnia 1980 w Krakowie.

Ks. Wacław Knapik był dobrym Polakiem i gorącym patriotą. Walczył o polskość, a w czasie okupacji współpracował z Francuskim Ruchem Oporu. Świadczy o tym uznanie Władz Państwowych. Otrzymał następujące odznaczenia: Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski 3 klasy, Srebrny Krzyż Zasługi R.P. (1937), Brązowy Krzyż Zasługi z mieczami (1944), Médaille de la Résistance Française (1966) i Srebny Krzyż Zasługi Polskiej Misji Katolickiej we Francji (1947).